Skip to content
Home » Artikelen » Huisarrest

Huisarrest

De ongelofelijke vleesconsumptie van de kat

Het was een van die schaarse dagen in het afgelopen voorjaar dat een milt zonnetje scheen. Zo was een wandeling in de windluwe en in de zon liggende Leeuwerikstraat in Leeuwarden voor een man op leeftijd een genoeglijk uitje. En dat nog zonder rollator laat ik eraan toevoegen die je mobiliteit vergroot maar afbreuk doet aan je laatste rest stoere mannelijkheid. Wat er nog aan ontbrak was een alledaags praatje. Liefst met een bekende, maar een willekeurige voorbijganger kon ook. Wat het onderwerp betreft, veel eisend kun je niet zijn. Elk contact is het proberen te ontkomen aan de groeiende eenzaamheid welkom. 

Maar de Leeuwerikstraat was die ochtend volledig uitgestorven. De enige levende wezens waren katten, die lekker lagen te zonnen in de vensterbank, op de muurtjes die de tuinen van het trottoir scheiden of achter de ramen van de woonkamer. Hautain zoals alleen een kat lui kan zijn.

Het aantal katten in de straat is groot want de kat is een populair huisdier. Soms zijn er zelfs meerdere katten in een huishouding aanwezig.  Ze zijn in huis poeslief want voor sommige personen die in hun medemens dat niet vinden, functioneren ze blijkbaar als therapeut. Een kat houden is toch wel een hele beslommering, want hij is veel eisend. Maar dat is blijkbaar geen bezwaar.   

Ik doe het nog zonder therapeut. Mens of dier. Tegenover katten ben ik erg gereserveerd en sta ik hoogstens toe dat er nu en dan op straat een langs mijn benen strijkt maar aaien doe ik hem nooit. Die strijkage die voortkomt uit verveling en niet omdat hij je aardig vindt, onderga ik niet als hinderlijk. Daarentegen zorgden katten in Tunesië waar ik jaren geleden op een zakenreis was, wel voor overlast. Ik logeerde weliswaar in een duur hotel die de Tunesische relatie geregeld had, maar ’s morgens heerlijk ontbijten op het terras aan zee was er niet bij. Dat genoegen werd verstoord door het grote aantal hongerige zwerfkatten die daar rondzwierven. Toen ik een hand even naast mijn stoel liet bungelen, schoot een kat toe, griste het stokbrood uit mijn hand en beet mij daarbij in een vinger.

Wij hebben nu al veel zwerfkatten in onze Fries greiden, dat is voor ze nog een aantrekkelijk jachtterrein. Maar als dat grasland wordt zonder enige vogel, dan is het niet te hopen dat die beesten op zoek gaan naar voedsel in de stad!     

In mijn jeugd was een fraaie voorjaarsdag met een stralende zon boven de Friese greiden, waar de boterbloemen opkwamen en waar boven het parelende gekwetter van de leeuwerik te horen was, een paradijselijke plek. Maar een leeuwerik valt er al niet meer te beluisteren en ook alle andere weidevogels lijken te gaan verdwijnen. Door alle vijanden die de eieren en de kuikens opvreten. De kraai, de steenmarter en de kat, die zich niet gedraagt als huisdier die ratten en muizen op de boerderij moet verdelgen, maar als een sluipmoordenaar die de greiden afstroopt. Niet omdat hij honger heeft, maar uit jachtinstinct of zoals je het ook zou kunnen benoemen uit moordlust. Daarin doet de kat in de Leeuwerikstraat niet voor onder, want er valt in de buurt geen mus of lijster meer te bekennen.

Onlangs verscheen in het nieuws dat het gemeentebestuur van Houten de bewoners oproept om in het broedseizoen ’s nachts de katten binnen te houden. Ook op het eiland Marken zijn er bewoners die ervoor pleiten dat te gaan doen. Ze stellen voor om een avondklok in te stellen en zo de weidevogels te redden. Opvallend is dat er in Friesland geen soortgelijke voorstellen vallen te beluisteren. De gemeentes in het lage midden van Friesland hebben zo’n oproep nagelaten waarop de Friese vogelwacht dan positief had kunnen reageren. Dat zou wel inhouden dat ze ‘s nachts patrouille zouden moeten lopen, want er zijn al genoeg oproepen afgekondigd en verboden in dit land ingevoerd die zonder gevolgen blijven omdat er niet gehandhaafd wordt. Dat zwijgen duidt erop, dat men zo’n voorstel terecht niet realistisch vindt.

Hang jongeren thuishouden is al moeilijk genoeg, maar katten huisarrest opleggen is ondoenlijk! Dit lukt alleen als je de baas bent over je kat. Maar een kat is een eigenzinnig dier. Het is de vraag of jij een kat houdt, of de kat jou. Hij is niet gehoorzaam zoals een hond, maar doet waar hij zelf zin in heeft. Hij heeft naar eigen opvatting geen baas maar een bediende die hem moet verzorgen. Dus gaat hij er ’s nachts op uit om zich uit te leven en accepteert hij niet dat dit hem ontnomen zou worden.  

Maar katten veroorzaken meer kattenkwaad zonder dat dit de aandacht trekt! Professor Grerory Okin uit Californië publiceerde in 2017 een artikel waarin hij aangaf dat de 85 miljoen katten in de VS een onvoorstelbare hoeveelheid vlees eten. Meer dan bijna de meeste bewoners elders in de wereld. Terwijl de veehouderij met zijn uitstoot van broeikasgassen veel schade toebrengt aan het milieu en klimaat. Bovendien stelde hij vast dat het allang niet meer alleen afval vlees betrof want menig kat werd door de gestegen welvaart en door een overmaat aan dierenliefde getrakteerd op hoogwaardig vlees en vis. De reclame voor kattenvoer laat die verschuiving ook bij ons zien. Een kat kan worden getrakteerd op een gourmet van o.a. rundvlees, tonijn en zalm. De schappen in de supermarkt staan vol met diervoeding aanbiedingen.

Een volwassen kat eet ongeveer 240 gram vlees per dag. Dat is nogal wat, want veel Nederlanders zeker die met een bijstandsuitkering, eten aanmerkelijk minder vlees. Hoeveel vlees onze Nederlandse katten verorberen, valt slechts bij benadering in te schatten. Maar dan is het wel even schrikken! Toen ik mij namelijk waagde aan een berekening, die ik wel een paar keer heb gemaakt, want de uitkomst vond ik eerst ongeloofwaardig.

Er zijn in Nederland naar schatting 3.200.000 katten. Ik heb de laagste schatting genomen, want er zijn andere die veel hoger uitvallen. Dat aantal katten eet per dag maar liefst 3.200.000 x 0,240kg =  is 768.000 kg vlees op of te wel 768 ton. Per jaar komt dat neer op  365 x 768 ton =  276.480 ton.  Als wij dat naar beneden afronden dan komen wij op een ontstellend hoeveelheid van 250.000 ton per jaar uit. Dat is werkelijk ongelofelijk!

De Nederlander is nooit een grote vleeseter geweest. De gemiddelde Nederlander eet per dag 87 gram vlees en dat is beduidend minder dan zijn kat! Als je voorheen vroeg wat eten wij vandaag dan was het antwoord andijvie of spercie boontjes, maar nooit wat voor vlees op tafel kwam. Zoals de Fransen doen.

Bij de broodmaaltijd is hij dol op boterhamworst. Deze wordt gemaakt van vleesrestanten, is goedkoper dan de duurdere ham en belast ook het milieu en klimaat minder. De boterhamworst hoeft hij niet te delen met zijn kat want een kattenliefhebber heeft mij eens verteld dat zijn kat die niet lust. Nu is zijn kat misschien niet representatief voor zijn soortgenoten, want hij kreeg gourmet voorgezet, maar het zou mij niet verbazen als ook andere katten voor boterhamworst hun neus ophalen.  

De Nederlander is bepaald niet een gulzige en kieskeurige carnivoor, maar hem er desondanks toe bewegen om minder vlees te eten blijft een prijzenswaardig streven. Wie daarvoor actievoert is o.a. Wakker Dier, die recentelijk Jumbo ertoe heeft overgehaald om te stoppen met haar kiloknallers, het stunten met een lage prijzen voor vlees. Maar waarom de aandacht te beperken tot slechts een enkele groep en een echte grootverbruiker negeren?

Deze actiegroep zou ook wel eens aandacht mogen besteden aan wat al die katten eten. Misschien lukt het om kattenbrokken samenstellen uit vegetarische grondstoffen, dat zou het milieu zeer ten goede komen, kattenliefhebbers beweren echter dat dit niet lukt. De kat is te kieskeurig. Maar dan zou er actiegevoerd moeten worden om het aantal katten in ons land drastisch te verminderen.

Misschien valt dan ooit weer eens het parelend gezang van de leeuwerik boven onze Friese greiden te beluisteren.  

Leeuwarden2024